كنايه از احاطه قدرت پروردگار به همه جباران و طغيانگران و مجرمان است ، و لذا در حديثى از على ع آمده است كه معناى اين آيه اين است : ان ربك قادر على ان يجزى اهل المعاصى جزائهم : « پروردگارت توانايى دارد كه كيفر گنهكاران را به آنها بدهد » ( 1 ) . در حديثى از امام صادق ع مىخوانيم كه فرمود : المرصاد قنطرة على الصراط ، لا يجوزها عبد بمظلمة عبد : « مرصاد پلى است بر طريقى كه از روى جهنم مىگذرد كسى كه حق مظلومى بر گردن او باشد از آنجا نخواهد گذشت » ( 2 ) . و اين در حقيقت از قبيل بيان يك مصداق روشن است چرا كه كمينگاه الهى منحصر به قيامت و پل معروف صراط نيست ، خداوند در همين دنيا نيز در كمين ظالم است ، و عذاب اقوام سه گانه پيشين مصداق بارز آن است . تعبير به « ربك » ( پروردگار تو ) اشاره به اين است كه سنت الهى در مورد اقوام سركش و ظالم و ستمگر در امت تو نيز جارى مىشود ، هم تسلى خاطرى است براى پيامبر ص و مؤمنان كه بدانند اين دشمنان لجوج كينه توز از چنگال قدرت خدا هرگز فرار نخواهند كرد ، و هم اعلام خطرى است به آنها كه هر گونه ظلم و ستمى را به پيغمبر اكرم ص و مؤمنان روا مىداشتند ، آنها بايد بدانند كسانى كه از آنان قدرتمندتر و نيرومندتر بودند در مقابل يك تندباد ، يك طوفان ، و يا يك جرقه و صيحه آسمانى ، تاب مقاومت نياوردند ، اينها چگونه فكر مىكنند مىتوانند با اين اعمال خلافشان از عذاب الهى نجات يابند . در حديثى از پيغمبر اكرم ص مىخوانيم . كه فرمود : « روح الامين

--> ( 1 و 2 ) « مجمع البيان » جلد 10 صفحه 487 .